Hepatosit Karsinomu

Hepatoselüler karsinom, dünya çapında birincil karaciğer kanserinin en yaygın türüdür (birincil karaciğer kanserinin %70-90'ını oluşturur) ve kanserle ilişkili ölümlerin önde gelen nedenlerinden biridir. Hepatosit hasarından sonra karaciğer kanserinin gelişimi, moleküler genetik değişiklikler ve mikroçevresel anormallikleri içeren çok aşamalı, çok faktörlü驱动 karmaşık bir patolojik süreçtir ve temel mantık "sürekli hasar→ anormal onarım→ hücre malignitesi→ tümör ilerlemesi" sinsi döngüsüdür. Bu süreç genellikle yıllar ila on yıllar sürer ve hasar mekanizması farklı tetikleyiciler arasında (örneğin hepatit B virüsü, alkol, alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı vb.) biraz değişir, ancak son yollarda ortak özellikler vardır[1].

1. Viral enfeksiyon (HBV/HCV, ana tetikleyici);

2. Alkollü karaciğer hasarı;

3. Alkolik olmayan yağlı karaciğer hastalığı (NAFLD/NASH);

4. Kimyasal karsinojenler (örneğin, aflatoksin B1, AFB1)[2].

Hepatosit nekroz/apoptozdan sonra, karaciğer kalan hepatositlerin proliferasyonunu (regenerasyon) uyarmak için "hepatosit büyüme faktörü (HGF)" salgılar, ancak çok hızlı proliferasyon DNA replikasyon hatalarının olasılığını artırır ("daha fazla replikasyon, daha yüksek mutasyon riski" ile eşdeğer);

Hepatik stellat hücreler (HSCs) enflamatuvar faktörler tarafından aktive edilir ve "miyofibroblast"lara dönüşür, karaciğer fibrozunu oluşturmak için büyük miktarda kolajen salgılar - fibroz sadece karaciğerin yapısal deformasyonuna yol açmaz, aynı zamanda "hipoksik mikroçevre" oluşturur (kolajen fiberleri kan damarlarını sıkıştırır ve kan akışını azaltır), ve hipoksi "hipoksi-indüklenebilir faktör (HIF-1α)"yı aktive eder, bu da sonuç olarak tümör anjiogenezini teşvik eder (kanser için yol açar).

Enflamatuvar hücreler (makrofajlar, T hücreleri) infiltre olmaya devam eder ve salınan enflamatuvar faktörler (IL-6 gibi) "JAK-STAT3 yolu" aracılığıyla hepatosit sağkalımını ve proliferasyonunu teşvik eder, hücreler zaten DNA hasarı olsa bile, "zorla tutulurlar" apoptozla elimine edilmek yerine (bu "inflamatuvar kanser"in temel mekanizmasıdır)[3,4].

• p53: En yaygın inaktive tümör baskılayıcı gen (HCC'lerin yaklaşık %50'sinde p53 mutasyonları mevcuttur), inaktivasyondan sonra hasarlı hücre bölünmesini önleyemez ve anormal apoptozu indükleyemez, mutant hücrelerin "sınırsız yaşam"ına yol açar;

• p16INK4a: Metilasyon veya delesyonla inaktive edilir, "sikline bağımlı kinaz (CDK4/6)"yı inhibe edemez, hücre döngüsü kaybına yol açar (G1 fazından S fazına doğrudan geçiş, DNA onarım kontrol noktalarını atlar);

• PTEN: fosfataz geni, inaktivasyondan sonra "PI3K-Akt yolu"nu inhibe edemez, bu yolun sürekli aktivasyonu hücre proliferasyonunu teşvik eder, apoptozu inhibe eder ve hücre invazyonunu artırır.

• Ras ailesi (K-Ras, H-Ras): Mutasyondan sonra hücre proliferasyonunun temel sinyali olan "Ras-MAPK yolu"nun sürekli aktivasyonu, hepatositleri "zorla" sınırsız bölünmeye zorlayacak;

• β-catenin: Wnt sinyalizasyon yolunun kilit molekülü, mutasyondan sonra hücrelerde birikir, çekirdeğe girdikten sonra transkripsiyon faktörlerine bağlanır, "siklin D1 ve c-Myc" gibi proliferasyonla ilgili genlerin ekspresyonunu teşvik eder ve hücre diferansiyasyonunu inhibe eder (hücreleri "olgunlaşmamış" proliferasyon durumunda tutar);

• MET: HGF'nin reseptör geni, amplifikasyon veya mutasyondan sonra sürekli aktive edilir, hepatosit proliferasyonunu ve migrasyonunu teşvik eder (sonraki metastaz için yol açar)[5,6].

Anjiogenez başlangıcı: Hipoksik mikroçevre tarafından aktive edilen hipoksi-indüklenebilir faktör (HIF-1α) vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ekspresyonunu teşvik eder, bu endotel hücrelerini tümör dokusuna göç etmeye ve "anormal tümör kan damarları" oluşturmaya çeker - kanserin kilit işareti, çünkü tümör hücrelerinin "milimetre boyutundaki nodüllerden" "santimetre ölçekli tümörlere" büyümek için kan damarlarına ihtiyacı vardır;

İmmün kaçış: Tümör hücreleri immün sistem temizlenmesini birkaç yolla engeller:

1. "PD-L1" molekülünü eksprese eder, bu T hücrelerinin PD-1'ine bağlanır ve T hücre aktivitesini inhibe eder;

2. Düzenleyici T hücre (Treg) agregasyonunu indüklemek ve immün yanıtı inhibe etmek için "dönüştürücü büyüme faktörü β (TGF-β)" salgılar;

3. "Ana doku uyumluluk kompleksi (MHC)" ekspresyonunu azaltır, böylece immün hücreleri tümör hücrelerini tanıyamaz^[7].

   

Hepatoselüler karsinom mekanizmalarının şeması

Flora Flora, EnkiLife'da bir teknik destek uzmanıdır, immünoloji ve sinir bilim alanlarında deneyimlidir, müşterilere nörodejeneratif hastalıklar ve diğer sinir bilim alanlarında araştırma yapmalarına yardımcı olmak için yüksek kaliteli ürün kombinasyonları ve teknik destek sağlamaya adanmıştır.

© 2025 EnkiLife Hepatoselüler Karsinom Araştırma Materyalleri | Profesyonel Antikorlar ve ELISA Kitleri Sağlama